Ochrona srodowiska w unii

Zagadnienia zaufania oraz obrony funkcji w sektorze są głównie powiązane z ochroną środowiska naturalnego. Spróbujmy zatem przybliżyć jak UE unormowała przepisy związane z  bezpieczeństwem przemysłowym na platformie studium przypadku -  atex case studies.

Ze względu na fakt, że wielka grupa maszyn, a też urządzeń jest przeznaczona do robienia prac w kopalniach węgla kamiennego, w jakich potrafi przyjść zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego, w określonej instytucji omówiono dyrektywę 94/9/WE, która kieruje się do ostatnich zagrożeń.

W marcu 1994 roku Parlament Europejski, a ponadto Rada przyjęły dyrektywę tzw. nowego rozwiązania 94/9/WE w sytuacji unormowania przepisów prawnych krajów członkowskich dotyczących narzędzi oraz układów ochronnych, które są oddane do użytku w sferze potencjalnego zagrożenia wybuchem, która stanowi nazywana dyrektywą atex.  Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego głównym końcem tej reguły jest zapewnienie bezproblemowego przepływu towarów, które dadzą duży poziom ochrony przeciwwybuchowej. Jednakże owa reguła nie była doskonałym krokiem z działu harmonizacji ochrony przeciwwybuchowej w Unii Europejskiej. Od około dwudziestu lat ludzie musieli zaadaptować się do kilku zasad tzw. starego podejścia dotyczącego wolnego handlu towarami ujętymi teraz w zasadzie ATEX.

Dyrektywa 94/9/WE była wcielona w życie od 1 lipca 2003 r., zastępując dyrektywy podejścia starego 76/117/EWG i 79/196/EWG, dotyczące urządzeń elektrycznych, jakie są dane do gruntu w dziedzinach, które są zagrożone wybuchem na płaszczyźnie i dyrektywę 82/130/EWG, która zajmuje urządzeń elektrycznych oddanych do używania w strefach zagrożonych wybuchem we tłu kopalń gazowych. Procedury oceny zgodzie na platformie starego podejścia, były uzależnione właśnie z urządzeniami elektrycznymi, które wymagały wykonać wszystkie dokładnie sprecyzowane wymagania bezpieczeństwa. Badania wykazały, że dania elektryczne stanowią źródło zapłonu właśnie w połowie sukcesów. W klubu z tym, zaznaczane w dyrektywach starego podejścia zagrożeń jedynie natury elektrycznej jest niemało wystarczające do uzyskania dużego poziomu ochrony, jaki stanowi pochłaniany przez rozporządzenie 100a Traktatu Rzymskiego.