Produkcyjnym procesom technologicznym towarzyszy emisja zanieczyszczeń pyłowych, szczególnie w trakcie wydobycia surowców, kruszenia, mielenia, mieszania, przesiewania. Obok hałasu, pyły przemysłowe istnieją największe niebezpieczeństwo dla zdrowia zarabiających w takim środowisku osób.
Ze względu na wpływ na etap zdrowia pyły dzielimy na: - pyły drażniące, - pyły toksyczne, - pyły alergizujące, - pyły kancerogenne, - pyły zwłókniające. Głównym zajęciem w towarzystwu emitującym zanieczyszczenia pyłowe jest korzystne zapobieganie przez stosowanie osobistej i zbiorowej ochrony przeciwpyłowej. Do ochrony indywidualnej zaliczamy: - półmaski jednokrotnego użytku, - półmaski z wymiennymi filtrami i pochłaniaczami, - gry z wymiennymi filtrami i pochłaniaczami, - hełmy i kaptury ochronne. Zbiorowa ochrona przeciwpyłowa obejmuje: systemy napowietrzająco-wentylujące, stanowiskowe systemy odpylające, wolnostojące dmuchawy i wentylatory. Urządzenia odpylające liczymy na: odpylacze stare oraz mokre. Najczęściej wykorzystywane odpylacze to: komory osadnicze, odpylacze z warstwą filtracyjną, cyklony i multicyklony, odpylacze elektrostatyczne, odpylacze mokre. Komory osadnicze to jakiś z najdostępniejszych odpylaczy o niskich kosztach budowy. Wadą tego wyjścia jest prosta skuteczność odpylania, dlatego przeważnie są wykorzystywane w zintegrowaniu z nowymi odpylaczami. Znacznie wysoką skutecznością działania przedstawiają się odpylacze filtracyjne. Przydatne w przemyśle ceramicznym i metalurgicznym są samą z najważniejszych metod odpylania. Odpylacze mokre wykorzystują wodę w obiektu zneutralizowania wydzielanego pyłu. Efektem ubocznym są ścieki występujące na zysk przenoszenia zanieczyszczeń do cieczy. Szczególne, inne rozwiązania muszą istnieć zastosowane dla stref zagrożonych wybuchem, dla których instalacje odpylające (dedusting installations) muszą być certyfikat ATEX. Wybór urządzenia odpylającego zależny jest od gałęzi przemysłu a z określonego zagrożenia.